Serap Hakikat

Bir gün lütfu sonsuz, bir gün kahrı zor,
Gönül sahrasında, her an başka kor.
Dünü bugününe, dargın bir bilmece,
Ruhu bin bir parça, karanlık bir gece.
Zannetme sükûnet, fırtına dindi,
Gökten yere vuran, o hırslı kindi.

Kendi sarayında, dev aynası kurar,
Varlığı yokluğa, her nefeste yorar.
Önce göğe çeker, sonra yere fırlatır,
O sonsuz açlığı, her bir canı ağlatır.
Gözleri bir mühür, hep kendini okur,
Senin ömrün biter, o ağını dokur.

Bir an canın canı, bir an en sert düşman,
Bu kör labirentte, her adımın pişman.
Korkuyla beslenir, yıkar her bir bendini,
Sevemez kimseyi, en çok sarsar kendini.
Siyahla beyazın, amansız harbidir,
Sevda dediği şey, egonun darbidir.

Zehirli sarmaşık, sıktıkça daraltır,
Sende ne var ne yok, hepsini karartır.
Kurbanı sezer de, zaafından yakalar,
Dönüşü olmayan, en sarp yoldur vakalar.
Sana "sen" demez hiç, sesine vurgundur,
Dünyası bulanık, hikayesi yorgundur.

Hasılı ey gönül, uyan artık bu düşten,
Hayır gelmez inan, bu hileli işten.
Şifası dürüstlük, aslına dönenin,
Hükmü biter elbet, ateşi sönenin.
Mülkü benlik olan, menzile eremez,
Hakk'a teslim olan, asla yere düşemez.

by kaptan