Bunlar Derin Mevzular

Bunlar derin mevzular, iki söze sığmaz
Yoranın yorgunluğu, anlatmakla yaşanmaz
Hayat diye başlarsın, sonu başı bulunmaz
Yoruldum desen bile, felek hiç utanmaz

Huzur nedir bilmeyiz, göz aşinalığı yok
Dedim ya bu mevzular, iki cümleye sığmaz
Dolu almaz bir türlü, boş olanlar dolmaz
Affet beni hayalim, gerçekliğin hiç olmaz

Zalimin zulmü biter, ben kendime gelemedim
Affet beni dünlerim, dur diyemedim size
Kızma bana yüreğim, derin nefes çekemedim
Anladım seni hayat, yılları yolcu ettim

Ben kendi sabrıma da, hep haksızlık eyledim
Tok olan aç halinden, ne anlar ki bilmedim
Ben hep doğruyu seçtim, ben söyledim dinledim
Teşekkürler yalnızlık, seni sırdaş eyledim

Beklemek ne demektir, bekledikçe öğrendim
Belki bir gün diyerek, şans kapısın bekledim
Kırılma bana şansım, sana öfke gütmedim
Kusura bakma heves, seni ben körlemedim

Umut denizlerinde, gerçeklerim hep sahte
Alna çizgiler doldu, hevesim kaldı ah'ta
Güvenlerim yok oldu, her kazıkta bu tahtta
Bunlar derin mevzular, bilemezsin bu yaşta

Güzel düşüncelerim, özür diler gençliğim
Bunlar derin mevzular, yoruldu hep benliğim
Hoşçakalın nefesim, hoşçakalın özlemim
Kusuruma bak sağlık, kıymetini bilmedim

Bunlar derin mevzular, bilsen de düşünmezsin
Ağlamayla doğarız, sessizlikle gidersin
Yaşarken yalnız kalır, ölürken kitlelersin
Dualar yükselir de, hep bir ağızdan dersin

Sana sunulmayan o, tatlının tadı varken
Sohbet başlar aniden, vaktin dolup giderken
Duyarsın ama cevap, veremezsin biterken
İşte derin mevzular, anlarsın çok erkenden

Hoşçakal yarınlarım, hoşçakal doğum günüm
Hoşçakal sırtımdaki, o hüzün dolu yüküm
İçinde dünya saklı, onurlu niyetlerim
Hoşçakal yenilgiler, hoşçakalın emeğim

Hoşçakal çay sigaram, biriktirdiğim sözler
Hoşçakal ütüsüz gömlek, boynu bükük çiçekler
Hoşçakal ertelenen, o mühim vazifeler
Hoşçakal kalem mısra, vedadır bu şiirler

By Kaptan