Mahşere Gidince

Dersin

Dökülür ömürden son tek yaprağım,
Kalmadı dalım dağım dayanağım,
Sığındım kapına sendin dergahım,
Kaderi elimle ben ittim dersin...

Dersin ki; ben yaktım onun gönlünü
Alevle sınadım bahar gününü
Karşımda solarken gül yüzünü,
Onun gençliğini ben yedim dersin...

Dünya dediğimiz bir viran han mı?
Gidenin ardından kalan şadan mı?
Aşkın bu vuslatı hep imtihan mı?
Menzile varmadan tükettim dersin...

Dersin ki; dert ile sarmış özünü
Güneşe kapatmış her iki gözünü
Taşıyamaz ruhum bu vicdan yükünü
Kendi ellerimle mahvettim dersin...

Gönül mizanında dökülür sözler
Seni o mahşerde bir adam gözler
Kapanmaz açtığın o derin izler
Bir kulu kapımda eskittim dersin...

Dersin ki; bitirdim her bir ömrünü
Görmedim aşkının bir tek gülünü
İçimde sızlayan hicran düğümü
Onu kör kuyuda bıraktım dersin...

Yazılsa bitmez ki bu arzuhalim,
Lal olur dillerin kalmaz mecalim,
Huzurda yolumu keser vebalim,
Mahşerde hakkını dert ettim dersin...

Dersin ki; tükendi artık bu varım
Maziye gömüldü her bir baharım
Yüzüne hasretim sol yanım yarım
Yıllar boyu boşa beklettim dersin...

Dersin ki; duamda hep seni andım
Hasretin narında kavruldum yandım
Toprakta uyuyan o mahzun canım
Gidene yanmanın bin kahrı dersin...

Bir garip Kaptan'ım bitti bu fasıl
Sende dert bende gam budur velhasıl
Ecel kapımızı çalınca asıl
Kaderi elimle ben ittim dersin..

by kaptan