Gönül Heybesi
İhanet Devrimi
Eğilir sinsi bir hırsla karanlık eşiklere,
Bakışı hapsolur o daracık gediklere.
Gedikler genişler de göremez açık kapıyı,
Kendi eliyle yıkar kurduğu her yapıyı.
Yapıyı dert bürür, kıymet bilmez bir sızıyla,
Kavrulur insan denen o nankör ağrısıyla.
Ağrısıyla yüzleşmez, diler sahte bir aman,
Şans verdiğin o an, durur sanki zaman.
Zaman akmaz ileri, kandığın yerde kalırsın,
Kaldığın yerden değil, yandığın yerden alırsın.
Alırsın payını bu kirli, gürültülü pazardan,
Dünya ki alkış toplar, kurtulamaz nazardan.
Nazardan düşer gerçek, kötülük baş tacıdır,
Bu düzenin elinde, hakikat pek acıdır.
Acıdır insan kalmak, bu vefasız devirde,
Ruhunu satar her nefis, o dipsiz nehirde.
by kaptan